پایگاه خبری الف 3 آذر 1393 ساعت 14:39 http://alef.ir/vdcaywnu649nm61.k5k4.html?250141 -------------------------------------------------- عنوان : «ارتباط انسان با هستي» (طبيعت و محيط زيست)؛ حسين صدري نيا؛ نشر سايه روشن -------------------------------------------------- متن : ارتباط انسان با هستي (طبيعت و محيط زيست) مؤلف: حسين صدري نيا ناشر: سايه روشن؛ چاپ اول زمستان ۱۳۹۲ ۲۰۰ صفحه؛ ۷۰۰۰ تومان این کتاب را در تهران فروشگاه اینترنتی شهر کتاب و در شهرستان ها پاتوق کتاب فردا تا یک هفته پس از معرفی، با ۱۰% تخفیف ویژه عرضه می کنند، در صورت تمایل در تهران اینجا و در شهرستان ها اینجا کلیک کنید. **** كتاب ارتباط انسان با هستي (طبيعت و محيط زيست) شامل سه فصل است، در فصل اول، هستي ازمنظر جهان بيني توحيدي تبيين شده و در فصل دوم ارتباطات تكويني و تشريعي انسان با هستي مورد بررسي قرار گرفته است. فصل سوم اين كتاب نيز به تشريح دو نوع عملكرد مثبت و منفي انسان در رابطه با محيط زيست تحت عنوان اصلاح و اِفساد مي پردازد. در بخشي از مقدمة اين كتاب آمده است: اگرچه رابطة انسان با هستي در سلسله مراتب روابط و ارتباطات او به ظاهركم اهميّت تر از بقيه روابط به نظر مي رسد ولي واقعيّت اين است كه چگونگي اين رابطه نقش تعيين كننده اي در سعادتمندي يا شقاوتمندي بشر دارد زيرا مجموعة هستي متعلق به خداست و هرگونه رابطه و تعامل با هر يك از مخلوقات اعم از جاندار و بيجان، در واقع ارتباط با خالق و صاحب هستي به شمار مي رود. به نظر نويسنده اهميّت تعامل صحيح انسان با هستي به حدّي است كه در قرآن كريم صرفاً در دو مورد كشتن انسان مجاز شمرده شده است كه يكي از آنها قصاص در برابر قتل نفس و ديگري ايجاد فساد در زمين است كه متأسفانه در زمينة تعيين مصاديق فساد در ارض تاكنون اغلب مدعيان به بيراهه رفته اند. اگرچه به يُمن قابليّت تجديدپذيري و تكثير نباتات و امكان زاد و ولد جانداران، وجود منابع طبيعي و معدني در بستر زمين و ابداع شيوه ها و فناوري هاي نوين، خلاء ناشي از اسراف و تبذيرهاي انسان چنان كه بايد به چشم نمي آيد، با اين وصف خسارات ناشي از اعمال فسادانگيز فردي و جمعي در محيط زيست، همچون آلوده كردن آب و هوا و طبيعت، ايجاد اختلالات و مزاحمت هاي سمعي و بصري براي انسانها و حيوانات، منقرض كردن برخي از گونه هاي گياهي و جانوري، روانه كردن فاضلابها و پس آب هاي سمّي و صنعتي به سوي رودخانه ها و درياها، از بين بردن جنگل ها و مراتع، استفاده غيرضروري از انواع ظروف شيشه اي، پلاستيكي و عدم بازيافت آنها، تخريب غيرضروري ساختمان ها و بناهاي شهري و انباشت ميلياردها تن ضايعات ساختماني و صنعتي در اراضي قابل كشت، ساخت انواع سلاح هاي اتمي، شيميايي متعارف و غير متعارف براي جنگ افروزي و كشتار همنوعان و به تعبير قرآن كريم از بين بردن حرث و نسل، تعدّي و تجاوز به حقوق و آزادي هاي تكويني و تشريعي انسان ها و حيوانات، برهم زدن آرامش و امنيّت رواني مردم و به ويژه بيماران، كودكان و كهنسالان و اقدامات فاسدي نظاير اينها اساساً جبران ناپذيرند و اقدامي عليه خود و هستي به شمار مي روند. مؤلف در پايان مقدمة اين كتاب خاطرنشان مي سازد كه بدون ترديد هرگونه رفتار نابخردانة انسان در ارتباط با محيط زيست مصداق بارز تعبير كلام وحي مبني بر به هلاكت انداختن خود با دستان خويش است كه علاوه بر تبعات و مسئوليّت سنگين اخروي، عواقب سوء متعددش در همين دنيا نيز گريبانگير فرد و جامعه مي شود.