پایگاه خبری الف 16 شهريور 1394 ساعت 19:02 http://alef.ir/vdcezx8wfjh8oni.b9bj.html?293517 -------------------------------------------------- عنوان : ۵ مرد عجیب ایران در تاریخ بازی های ایران ـ هندوستان -------------------------------------------------- متن : در تاریخ بازی های ایران و هندوستان بازیکنان عجیبی در میدان حاضر بوده و در تیم ملی فوتبال بازی کردند. بازیکنانی که یا نحوه رفتارشان یا نوع حضورشان و یا تعویضشان از حیث جذابیت جالب و عجیب بوده است. به گزارش ورزش سه ، این افراد عبارت بودند از: ۱. عباس تنیده گر: مرحوم عباس تنیده گر معروف به عباس سیاه در اولین بازی ۲ تیم در شهریور ۱۳۲۰ بازی می کرد. مرحوم تنیده گر که در مصاحبه ای که سال ۶۴ با او انجام شد گفت: روزی که با هندی ها بازی کردیم، همه فکر می کردند من هندی هستم و به علت رنگ نزدیک پیراهن های ۲ تیم بازیکنان هندی گاهی به اشتباه به من پاس می دادند. ۲. حسینعلی سرودی : در بازی های آسیایی ۱۹۵۱ دهلی نو سرودی برای تیم ملی در دیدار فینال برابر هندوستان به میدان آمد. او در این فینال، بازی جانانه ای انجام داد. جالب اینکه او بسکتبالیست بوده و در همین بازی ها برای تیم ملی بسکتبال به میدان آمده بود! سرودی بعدها رئیس هر ۲ فدراسیون فوتبال و بسکتبال شد. ۳. پرویز دهداری: بعد از مدت ها که طلسم شده بود، در باخت ۳ ـ یک برابر هند در بازی سال ۱۳۳۸، گل زد. دهداری باز هم گل نزد تا در بازی برگشت رقابت ها، ۲ ـ یک بردیم و دهداری زننده هر ۲ گل تیم ملی بود. مردی که بازی به بازی جلوی هندی ها طلسمش می شکست برابر هند، همیشه هم راضی و خشنود نبود بلکه در سال ۱۳۴۳ در آستانه بازی تیم ملی فوتبال برابر هند که آخرین حریف در راه رسیدن به المپیک ۱۹۶۴ توکیو بود مصدوم شد و به میدان نرفت و نتوانست باز هم به هندی ها گل بزند. ۴. گودرز حبیبی: با مصدومیت محمد رنجبر و محراب شاهرخی، در بازی برابر هند در آسیایی ۱۹۶۶ بانکوک به میدان آمد. او در این بازی که با برد ۴ ـ یک ایران را توام شد، اولین برادران فوتبالیست تیم ملی را ساختند. بعدها شاهرخ و شاهین بیانی و قبل از آن فریدون و مسعود معینی و البته سال ها بعد مهدی و مرتضی فنونی زاده و فرهاد و فرزاد مجیدی برای تیم ملی بازی کرده بودند. ۵. وحید قلیچ: گلر پرسپولیس که سال ۶۹ با آمدن سعید عزیزیان ذخیره شده بود، در بهار ۷۰ خوش درخشید. عزیزیان که مصدوم بود و بعد از او عابدزاده هم مصدوم شد تا در غیاب عابدزاده و عزیزیان در مقدماتی جام ملت های ۱۹۹۲ به تیم دعوت شد تا ذخیره غلامپور باشد. او که می دانست دیگر به تیم ملی با بازگشت عابدزاده دعوت نمی شود با خواهش از پروین خواست تا به بازی برود و پروین هم ۱۱ دقیقه فرصت بازی به او داد.